خدا کند که دل من فقط برای تو باشد

درون کلبه قلبم همیشه جای تو باشد 

مرا نسیم نگاهت به باغ اینه ها برد

خوشا کبوتر عشقی که در هوای تو باشد

قنوت سبز نمازم به التماس در امد

چه میشود که مراخیری از دعای خیر تو باشد

در این دیار،حریمی برحرمت دل نیست

بیا حریم دلم باش تا سرای تو باشد

خدا کند که دلم را به هیچ کس نفروشم

خداکند دل من فقط برای توباشد

خوشحالم از اینکه بهم سر میزنید

امروز که محتاج توام جای تو خالیست

فردا که می آیی به سراغم نفسی نیست

بر من نفسی نیست نفسی نیست

در خانه کسی نیست

نکن امروز را فردا بیا با ما که فردایی نمی ماند

که از تقدیر و فال ما در این دنیا کسی چیزی نمی داند

تا آینه رفتم که بگیرم خبر از خود

دیدم که در آن آینه هم جز تو کسی نیست

من در پی خویشم به تو بر می خورم اما

در تو شده ام گم به من دسترسی نیست

نکن امروز را فردا دلم افتاده زیر پا

بیا ای نازنین ای یار

دلم را از زمین بردار

در این دنیای وانفسا

تویی تنها منم تنها

نکن امروز را فردا بیا با ما بیا با ما

امروز که محتاج توام جای تو خالیست

فردا که میایی به سراغم نفسی نیست

در این دنیای نا هموار

که می بارد به سر آوار

به حال خود مرا نگذار

رهایم کن از این تکرار

 در این دنیای وانفسا

منم تنها تویی تنها

بیا با ما بیا با ما

امروز که محتاج توام جای تو خالیست

فردا که می آیی به سراغم نفسی نیست

آن کهنه درختم که تنم غرق یه برف است

حیثیت این باغ من خار و خسی نیست

در جواب نامه ی تو نا رفیق از تو نوشتم

از تو که شد با تو آغاز لحظه لحظه سرگذشتم

رفتی اما کردی یادم

آخه یاره با وفاوتم

واسه فهمیدن حرفات

من و کم داری فداتم

تنهایی دستای ما با دست هم شد آشنا

با هم تپید قلب های ما

از هم شدیم اما جدا

به من بگو آخر چراچرااااااااااااااااا

با نگاه مهربونت قفل قلبم و تو بستی

ساز تو تار دلم

زدی تارم و شکستی

واسه ویرون شدن ما

میزدی تیشه دو دستی

باورت نمی شه اما

خود تو عهد و شکستی

تنهایی دستای ما با دست هم شد آشنا

با هم تپید قلب های ما

از هم شدیم اما جدا

به من بگو آخر چرا چراااااااااااا

حالا اینجا تک و تنها پرپر گذشته هاتم

نارفیقانه بدی

ولی من هنوز باهاتم

هر دومون تنهای تنهای

هرکدوم یه جای دنیا

جای تو خالیه اینجا جای من خالیه اونجا

جای من خالیه اونجا

تنهایی دستای ما با دست هم شد آشنا

با هم تپید قلب های ما

ازهم شدیم اما جدا

به من بگو آخر چرا چرااااااااااااااا

از جدا شدن نوشتی رو تن زخمیه هربرگ

                                 گریه کردم و نوشتم نازنینم یا تو یا مرگ

به تو گفتم باورم کن میون اینهمه دیوار

                                 تو با خنده ای نوشته ای هم قفس خدا نگهدار

بنویس مهلت مودن یه نفس بود

                                     سهم من از همه دنیا یه قفس بود

بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم

                              سر رو شونه هات نزاشتم مثه دستات سرد سردم 

 من که تو بنبست غربت زخمی از آوار پاییز

                                          فکر چشمای تو بودم با دلی از گریه لبریز

شب عاشقونه ی من که حروم شد

                                                 مهلت بودن با تو که تموم شد

ندونستم باید از تو می گذشتم

                                                 وقتی از غربت چشمات می نوشتم...